Doelgroep & Werkwijze

Kinderen in aandachtswijken

In Nederland groeit ongeveer 12% van de kinderen op onder de armoedegrens zoals die door de Europese Unie wordt gehanteerd. Deze kinderen hebben minder kansen om zich te ontwikkelen dan leeftijdsgenootjes die onder andere omstandigheden opgroeien. Vaak is dit het gevolg van een combinatie van problemen, zoals werkeloosheid van de ouders, schoolverlaten, gezondheidsproblemen en problemen in de gezinssituatie. De meeste van deze kinderen en jongeren groeien op in aandachtswijken (bron: Nicis Institute, Kenniscentrum Grote Steden).

In Rotterdam, waar Stichting Hoedje van Papier haar basis heeft, groeit 60% van alle kinderen en jongeren op in aandachtswijken. Stichting Hoedje van Papier onderkent dat deze kinderen kampen met problemen die leeftijdgenoten uit betere wijken minder hebben. Hierdoor hebben zij minder kansen om zich integraal te ontwikkelen. Maar, dit betekent niet dat zij hulpeloze kinderen zijn. In de soms moeilijke omstandigheden waaronder zij leven nemen zij namelijk zelf verantwoordelijkheden die andere leeftijdsgenoten niet altijd kennen. Zij leven wegens het gebrek of tekort aan begeleiding vanuit hun ouders vaak erg zelfstandig en ontwikkelen creatieve overlevingsstrategieën om de vele uitdagingen die zij in hun jonge leven tegenkomen het hoofd te bieden.

Kinderen bieden nieuw perspectief 

Stichting Hoedje van Papier wil dit potentieel in de kinderen naar boven halen en hen via verschillende communicatiemiddelen de kans geven en stimuleren op actieve wijze deel uit te maken van hun wijk, de maatschappij en de beslissingen die betrekking hebben op dun directe omgeving. Nog steeds worden kinderen en jongeren onvoldoende betrokken bij de analyse van problemen en het zoeken van oplossingen ervoor. Daardoor sluiten nog te vaak activiteiten onvoldoende aan op hun interesses en behoeften. Juist daarom is het van belang om kinderen en jongeren meer aan het woord te laten.

Tegelijkertijd zullen de aangereikte communicatiemiddelen de kinderen de mogelijkheid bieden om aan een lokaal, nationaal én internationaal publiek dit potentieel te laten zien. Zo kunnen zij laten zien dat zij trots zijn op hun wijk en er ook in deze achterstandswijken reden is tot optimisme; dat er ondanks de vele moeilijkheden ook juist veel positieve acties worden ondernomen.